دانلود فایل با عنوان<پروپوزال تأثیر آموزش مهارت های فراشناختی بر خودتنبیهی و خودکنترلی در دانش آموزان تک فرزند مقطع متوسط>

پروپوزال تأثیر آموزش مهارت های فراشناختی بر خودتنبیهی و خودکنترلی در دانش آموزان تک فرزند مقطع متوسطه اول پروپوزال تأثیر آموزش مهارت های فراشناختی بر خودتنبیهی و خودکنترلی در دانش آموزان تک فرزند مقطع متوسط محقق گرامی فایل مورد نظر در مورد پروپوزال تأثیر آموزش مهارت های فراشناختی بر خودتنبیهی و خودکنترلی در دانش آموزان تک فرزند مقطع متوسط. آماده دریافت می باشد برای مشاهده جزئیات فایل به ادامه مطلب یا دریافت فایل بروید.

پروپوزال تأثیر آموزش مهارت های فراشناختی بر خودتنبیهی و خودکنترلی در دانش آموزان تک فرزند مقطع متوسطه اول
دارای 9 صفحه وبا فرمت ورد وقابل ویرایش می باشد.

عنوان پروپوزال: تأثیر آموزش مهارت های فراشناختی بر خودتنبیهی و خودکنترلی در دانش آموزان تک فرزند مقطع متوسطه اول

تعداد صفحه: 9 صفحه
فونت: B ZAR
فاصله سطرها: 1.15
منابع فارسی و لاتین: دارد
پرسشنامه و ضمائم: دارد
بندهای
پروپوزال: عنوان، مقدمه، بیان مسئله، اهمیت و ضرورت تحقیق، اهداف پژوهش
(هدف اصلی، اهداف جزئی)، فرضیه های پژوهش، تعریف مفاهیم پژوهش (تعریف
مفهومی، تعریف عملیاتی)، روش تحقیق، طرح پژوهش، ابزار اندازه گیری، روش
تجزيه و تحليل داده ها و...

عنوان تحقيق به فارسي: تأثیر آموزش مهارت های فراشناختی بر خودتنبیهی و خودکنترلی در دانش آموزان تک فرزند مقطع متوسطه اول
عنوان تحقيق به انگليسي:
Effectiveness of Metacognitive Skills Training on Self-punishment and Self-control in Only Child Students of First Secondary

5. بيان مسأله: (تشريح ابعاد، حدود مسأله، معرفي دقيق مسأله، بيان جنبه‌هاي مجهول و مبهم و متغيرهاي مربوط به پرسش‌هاي تحقيق، منظور تحقيق):

شونکوف و فیلیپس (2000) خودتنظیمی را به عنوان توانایی کودک در کسب کنترل کارکردهای بدنی، مدیریت هیجان ها و حفظ توجه و تمرکز تعریف کرده و معتقدند رشد خودتنظیمی اساس رشد کودکی اولیه بوده و در تمام جنبه های رفتار نمایان است. به نظر باندورا (2005) خودتنظیمی با ارتقای سلامتی مرتبط است و در کنترل سلامتی اهمیت ویژه ای دارد. اگر چه خودتنظیمی با کلمات خودکنترلی، خویشتن داری و خودفرمانی مترادف است؛ اما تعاریف متعددی از آن وجود دارد که از چشم اندازهای نظری گوناگون در یادگیری خودتنظیمی ناشی می شود. یادگیری خودتنظیمی عبارت از توانایی مشارکت فعال از نظر فراشناختی، انگیزشی و رفتاری در فرآیند یادگیری است (توکلی زاده و همکاران، 1390). یادگیرندگان خودتنظیم در دانش فراشناختی مهارت داشته و می دانند چگونه فرآیندهای ذهنی خود را در جهت پیشرفت و اهداف فردی سوق دهند. همچنین آن ها در مراحل مختلف یادگیری اقدام به برنامه ریزی، خودنظارتی، خودکنترلی و خودسنجی می کنند. از نظر انگیزشی این نوع از یادگیری به داشتن باورها و نگرش های انطباقی مناسب در حوزه ی تحصیلی به ویژه علاقه مندی در انجام تکالیف تحصیلی و تلاش و پشتکار لازم از این زمینه، کمک فراوانی نموده و سبب می شود فرد خود را لایق، خودکارآمد و مستقل تصور نماید. همچنین از نظر رفتاری، این یادگیرندگان قادرند محیط هایی را برای یادگیری بهینه، انتخاب، پی ریزی و خلق نمایند (ولتر، 2003).